Poniedziałek Wielkanocny

Poniedziałek Wielkanocny to doskonały przykład na to, ja kościół chrześcijański łączy religię z tradycją pogańską. Święto to jest drugim dniem Wielkanocy, w tradycji pozakościelnej nosi kilkanaście nazw, z których najbardziej znane to Lany Poniedziałek czy Śmingus-Dyngus. Prawnie jest to dzień określany jako wolny od pracy. W kościele odbywa się uroczysta msza święta. Najwięcej jednak emocji związanych jest z pozakościelnymi obchodami tego święta.

Do czasów dzisiejszych utrzymała się tradycja oblewania wodą rodziny czy osób nieznajomych w ten dzień. Wywodzi się to z kultury pogańskiej, w której woda stanowiła ważny element codziennego życia oraz była symbolem życia i natury budzącej się do życia na wiosnę. Pierwotnie był to dzień, w który gospodarz kropił swoje zwierzęta oraz dom i pola, aby sprowadzić na nie urodzaj i dostatek. W dzień ten również bardzo często dochodziło do tego, że młodzi chłopcy robili żarty gospodarzom, na przykład rozmontowując wóz i montując go z powrotem na dachu stodoły – gospodarz, aby zdobyć na powrót wóz, musiał chłopcom albo zapłacić, albo dać alkohol.

Wielkanocny Poniedziałek był również świętem magicznym – dziewczyny, które chciały szybko wyjść za mąż, musiały zadbać o to, aby chłopcy oblali je wodą. Często również wróżyły sobie, nachylając się nad studnią i wrzucając do niej kamyk – plusk i echo miały przynieść z powrotem imię przyszłego męża. Obecnie tradycja nieco zanika, pozostaje jedynie zwyczaj oblewania się wodą. Na wsiach księża często urządzają procesję konną przez pola, aby je poświęcić.

29.12.2010. 21:42